Το τροχαίο δυστύχημα σημειώθηκε στις 22:00′ περίπου, χθές (27/1/2012) 5 χλμ απο τον Αστακό, στο δρόμο προς Μύτικα όταν το φορτηγάκι, που μετέφερε σαράντα πέντε (45) περίπου στοιβαγμένους μετανάστες Αφγανικής καταγωγής , οι περισσότεροι απ΄αυτούς νέα παιδιά, ξέφυγε απο την πορεία του, χτύπησε στα βράχια και μετά από τούμπες “προσγειώθηκε” στην μέση του δρόμου. Τα σώματα των νεκρών και τραυματιών μετά το ατύχημα σκόρπισαν στην άσφαλτο. Εκτός των πέντε νεκρών πάνω απο δέκα άτομα τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν, αφού τους προσφέρθηκαν οι πρώτες βοήθειες στο Κέντρο Υγείας Αστακού, στα νοσοκομεία Aγρινίου, Μεσολογγίου και Πρέβεζας. Ως διακινητές αναφέρονται Βούλγαροι υπήκοοι.
Η αντιμετώπιση της κατάστασης από το Κέντρο Υγείας Αστακού, ήταν άμεση και επιτυχής. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στους ανθρώπους του. Επίσης πολλοί συμπατριώτες μας έτρεξαν να βοηθήσουν με κάθε τρόπο δείχνοντας ότι στα μέρη μας υπάρχει ακόμα ανθρωπιά…
Το βιβλίο του Αλέξανδρου Θ. Κυριαζή, περιέχει τη γνώση ενός έντιμου και γεμάτου πείρα ανθρώπου, με αγάπη και διάθεση προσφοράς για το γενέθλιο τόπο τη Μπαμπίνη Ξηρομέρου. Είναι η ματιά του ώριμου και σοφού ανθρώπου που κρίνει την ιστορία, που σαν κοινωνία “δεν θέλουμε να θυμόμαστε”, προσφέροντας μέσα απ΄αυτή διδάγματα στους νεώτερους.
Τον ευχαριστούμε !
Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Φωτογραφίες από την παρουσίαση του Βιβλίου την 25-1-2012 στην “Αίθουσα Λόγου & Τέχνης”
Η Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία και η Ξηρομερίτικη Εταιρεία Λόγου και Τέχνης σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου: «Εν Μπαμπίνη πλανώμενοι», του Αλέξανδρου Θ. Κυριαζή, την Τετάρτη25 Ιανουαρίου 2012, στις 7 μ.μ. στη Στοά του Βιβλίου Πεσματζόγλου 5 και Σταδίου, Αθήνα
Για το βιβλίο θα μιλήσουν
-Άρης Μπιτσώρης: Εκπαιδευτικός, Συγγραφέας
-Ευάνθης Χατζηβασιλείου: Αναπληρωτής καθηγητής της Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών
-Μπαμπης Τσελεπής: Πρόεδρος ΞΕ.ΛΟ.Τ.
Την παρουσίαση θα κλείσει ο συγγραφέας του βιβλίου Αλέξανδρος Κυριαζής
Θα συντονίσει ο Παναγιώτης Κοντός, καθηγητής Πανεπιστημίου, πρόεδρος της ΑΙ.ΠΟ.Ε.
Το βιβλίο του Μπαμπινιώτη συγγραφέα αποτελεί ίσως μοναδικό στο είδος του, αφού πρόκειται για μια μοναδική νεανική βιωματική καταγραφή της ιστορίας της Μπαμπίνης από τις αρχές του 20ού αι. μέχρι και τη δεκαετία του 1950. Μέσα στις σελίδες του ο αναγνώστης θα βρει πλούσιο πρωτογενές ιστορικό υλικό για την Μπαμπίνη, αλλά και για την ευρύτερη περιοχή, την περίοδο του Μεσοπολέμου, της Κατοχής, της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφυλίου Πολέμου.
Το σημαντικό αυτό έργο συνοδεύεται από πλούσιο και σπάνιο φωτογραφικό υλικό και αποτελείται από 312 σελίδες.
(77 καλλιτέχνες, 40 διαφορετικά σημεία της Αττικής και ένα αριστούργημα της ελληνικής λογοτεχνίας, συνθέτουν τον καμβά της δράσης και της δημιουργίας του «εναλλακτικού» video «Παίζουμε Οικολογικά — Ζούμε Λογικά — Ενεργούμε Ομαδικά»!)
Άνθρωποι – μουσικές τάσεις – μουσικά όργανα – τόποι – εποχές, ενωμένα σε μια ατέλειωτη αρμονία
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ του ΒΙΤΣΕΝΤΖΟΥ ΚΟΡΝΑΡΟΥ
Του Κύκλου τα γυρίσματα που ανεβοκατεβαίνου
Και του τροχού που ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πηαίνου,
Και των αρμάτω οι ταραχές, έχθρητες και τα βάρη,
Του Έρωτα η μπόρεση και της φιλιάς η χάρη,
Ετούτα μ’εκινήσασι τη σήμερον ημέρα
ν’αναθιβαλω και να πω τα κάμαν και τα φέρα
Τότες μια άγάπη μπιστική στον κόσμο έφανερώθη
Κ’εγράφτη μέσα στην καρδιά κι ουδέ ποτέ τση έλειώθη.
Και με τιμή ήταν (ήσαν) δυό κορμιά στου πόθου το καμίνι
Και κάμωμα πολλά ακριβό σ’ έτοιους καιρούς εγίνη
Ήκουσες Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα,
Που ό κύρης σου μ’ έξόρισε στης ξενιτιάς τη στράτα;
Τέσσερεις μέρες μοναχάς μου’δωκε ν’ανιμένω
Κι άπόκει να ξενίτευτώ,πολλά μακρά να πηαίνω
Και πως να σ’ άποχωριστώ και πως να σου μακρύνω
Και πως να ζήσω δίχως σου στον ξορισμόν έκείνο;
Κατέχω το κι ο κύρης σου γλήγορα σε παντρεύγει
Ρηγόπουλο, αφεντόπουλο, σαν έισ’ έσύ γυρεύει
.
Κι ο κύρης όντε βουληθεί και θε να με παντρέψη
Και δω πως γάμο κτάσσεται και το γαμπρό γυρέψη,
Καλλιά θανάτους εκατό την ώρα θέλω πάρει,
Άλλος παρά ο Ρωτόκριτος γυναίκα να με πάρη.
Παρακαλώ, θυμού καλά, ό,τι σου λέγω τώρα
Και γρήγορα μισεύγω σου, μακραίνω από τη χώρα
Μα όπου κι αν πάγω, όπου βρεθώ και τον καιρό που ζήσω
Τάσσω σου άλλη να μη δω μηδέ ν’ ανατρανίσω
Καλλιά ‘χω εσέ με θάνατο παρ’ άλλη με ζωή μου,
Για σέναν εγεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου.
Τούτο εδώθη σ’ολους μας: ότι κι αν πεθυμούμε,
Μ’ολον οπού ‘ναι δύσκολον, εύκολο το κρατούμε
Κι εύκολα το πιστεύγομε κείνο που μας αρέσει
Και κάθα είς σ’ τούτο μπορεί να σφάλει και να φταίση.
Tα πάθη πια δεν κιλαδεί το πικραμένο αηδόνι,
αμέ πετά πασίχαρο, μ’ άλλα πουλιά σιμώνει.
Ετούτ’ η αγάπη η μπιστική με τη χαρά ετελειώθη
Και πλερωμή στα βάσανα μεγάλη τως εδόθη.
Για τούτο οπού ‘ναι φρόνιμος , μηδέ χαθή στα πάθη
Το ρόδο κι όμορφος αθός γεννάται μες στ’ αγκάθι.
Και κάθα είς που εδιάβασεν εδά κι ας το κατέχη :
Μη χάνεται στον κίνδυνο, μα πάντα ελπίδα άς έχη.
Στάλα τη στάλα το νερό το μάρμαρο τρυπάτο
Εκείνο που μισεί κανείς γυρίζει κι αγαπάτω.
Τα μάτια δεν καλοθωρούν στο μάκρεμα του τόπου
Μα πιο καλά και πιο μακριά θωρεί (βλέπει) η καρδιά του ανθρώπου.
Απ’οτι κάλλη έχει ο άνθρωπος τα λόγια έχουν τη χάρη
Και κάνουσι κάθε καρδιά παρηγοριά να πάρει
Για μένα όλα σφάλουσι και πάσιν άνω-κάτω
Για ΜΕ Ξαναγεννήθηκε η φύση των πραγμάτων.
Για μένα όλα σφάλουσι και πάσιν άνω-κάτω
Για ΜΕ Ξαναγεννήθηκε η φύση των πραγμάτων.
Το κείμενο αυτό, για το πρόσωπο της “Νέας Ελλάδας” μου φάνηκε περισσότερο σαν ποίημα !
Μεσημέρι, Κολωνάκι, καφέ στην πλατεία!
Συντάκτης: ΦΩΤΗΣ ΓΕΩΡΓΕΛΕΣ
Είναι αποκλεισμένο περιμετρικά, μπράβοι σε σχήμα Π, περαστικοί κοιτάζουν περίεργοι το θέαμα. Στη μέση αυτός, μαύρο κοστούμι, μαύρο πουκάμισο, όρθιος μιλάει στο κινητό.
